De merinoschap, die oorspronkelijk in Noord-Amerika werd gevestigd, is afkomstig van het fijnwolras. Hij dankt zijn naam waarschijnlijk aan de Berberdynastie van de Meriniden. In de 17e/18e eeuw mocht dit ras uitsluitend in Spanje worden gekweekt. Zo verzekerde men zich van het alleenrecht op de wol. Men noemde het 'Spaanse wol' en aan export van de schapen was niet te denken. Want dat was destijds een overtreding die met de doodstraf werd bestraft. In Spanje kreeg het ras een groot economisch belang, wat te danken was aan de hoge kwaliteit van de wol. Het ras werd zelden als vleesleverancier gebruikt, omdat het vanwege de begeerde wol te waardevol leek voor puur consumptieve doeleinden. Bovendien werd gezegd dat de lange loopafstanden van de dieren het vlees taai zouden maken. Pas in de 19e eeuw verspreidden de kuddes van het ras zich verder en vandaag de dag is Australië de belangrijkste leverancier van merinowol. In de 18e eeuw kwam de merinoschap naar Duitsland, waar hij met regionale dieren werd gekruist. In Duitsland ontstonden zo deze rassen: de Merinolandschap, de Merinofleesschap en de Merinolangwolvschap. De Merinolandschap is in Duitsland het meest voorkomende ras. Want deze maakt 30% van de totale schapenpopulatie uit, in Beieren zelfs bijna 70%.
Details over merinowol:
Wie ooit kleding van merinowol heeft gedragen, weet waarom deze zo begeerd is. Geen jeuk of kriebelen, gewoon perfect voor elk seizoen. In de winter warmend en in de zomer koelend. Dat komt door de vezels die tot 85% met lucht gevuld zijn. Dit maakt een isolerende en ademende werking mogelijk. Een merinoschap levert per jaar twee tot vier kilogram hoogwaardige wol. In zeldzame uitzonderlijke gevallen tot tien kg. De helft van het geschoren materiaal is echter slechts verwerkbaar, de andere helft bestaat uit vuil, zweet, vet en plantenresten. Omdat het economische belang van de merinoschap zo groot is, wordt er ook evenveel betaald voor de grondstof en de producten die daaruit ontstaan. Ongeveer 130 euro voor een kilogram! De waarde en daarmee ook de kwaliteit en prijs stijgen naarmate de vezel fijner is. De bijbehorende dikte wordt gemeten in de maateenheid micron (een duizendste millimeter).
strong: 24 tot 25 micron
medium: 22 tot 23 micron
fine: 19 tot 21,9 micron
superfine: 17 tot 18,9 micron
ultrafine: minder dan 16,9 micron
Bovendien ondersteunt merinowol bij de vochtregulatie op hete dagen – de vezels kunnen tot 30% van hun eigen gewicht aan vocht, bijvoorbeeld zweet, opnemen en vervolgens ook weer afvoeren. Gelukkig stinkt merinowol niet. Kookgeuren of sterk zweten doen het garen niets, een kort uitluchten is daarvoor volkomen voldoende. Precies hetzelfde geldt voor vuil, dat parelt namelijk van de wol af. De wol beschermt ook tegen uv-stralen, zoals een 40+ zonnebrandcrème. Vouwen, pluizen of de algemeen bekende elektrostatische oplading kunnen de wol niets aandoen, uitgesloten is de ontvlambaarheid. Brandweerlieden beschermen zich zelfs met deze kleding. Zoals je ziet, brengt merinowol veel voordelen met zich mee. En dan hebben we het nog niet eens over de typische glans van merino gehad. 🙂
Dierenwelzijn – een belangrijk onderwerp bij de merinos
Een fokmethode van merinoschap wordt veelvuldig besproken, het zogenaamde 'mulesing'. Deze praktijk veroorzaakt de dieren grote pijn, waardoor dierenwelzijn zo belangrijk is. Hierbij wordt een deel van de huid aan de staart van het schaap verwijderd. Hiermee wordt een besmetting met vliegenmaden voorkomen, die een dodelijke ziekte bij de dieren veroorzaakt. Mulesing gebeurt zonder verdoving en is een marteling. Een voortdurende strijd tussen merino-leveranciers en dierenbeschermers. Bij ons bij Hansa-Farm® is een eerlijke omgang met dieren erg belangrijk. Wij zijn van mening: 'Alleen mulesing-vrije wol voelt zonder schuldgevoel goed aan op de huid.' Daarover hebben we al in 2018 in het bericht Baby Merinowolle mulesing free geschreven.
Merinoschapen – Herkomst, fokkerij en wol.
3 minuten lezen
