Owca merynosowa – pochodzenie, hodowla i wełna.

Owca merinosowa, która pierwotnie osiadła w Ameryce Północnej, wywodzi się od rasy owiec o cienkiej wełnie. Swoją nazwę zawdzięcza prawdopodobnie berberyjskiej dynastii Merinidów. W XVII/XVIII wieku hodowla tej rasy była dozwolona wyłącznie w Hiszpanii. W ten sposób zapewniono sobie wyłączność na wełnę. Nazywano ją „wełną hiszpańską”, a eksport owiec był nie do pomyślenia. Było to bowiem wówczas przestępstwo karane śmiercią. W Hiszpanii zyskała ona ogromne znaczenie gospodarcze dzięki wysokiej jakości wełny. Owce te rzadko wykorzystywano jako źródło mięsa, ponieważ ze względu na pożądaną wełnę uznawano je za zbyt cenne do spożycia. Mówiono również, że długie dystanse, jakie pokonują te zwierzęta, sprawiają, że ich mięso jest twarde. Dopiero w XIX wieku stada owiec zaczęły się szerzej rozprzestrzeniać, a dziś Australia jest głównym dostawcą wełny merynosowej. W XVIII wieku owca merinosowa trafiła do Niemiec, gdzie krzyżowano ją z rodzimymi zwierzętami. W Niemczech powstały tym samym następujące rasy: owca merinosowa rasy krajowej, owca mięsna merinosowa i owca merinosowa o długiej wełnie. Owca merinosowa rasy krajowej jest w Niemczech najpopularniejszą rasą. Stanowi ona bowiem 30% wszystkich owiec, a w Bawarii nawet blisko 70%.

Szczegóły dotyczące wełny merynosowej:
Ktoś, kto nosił ubrania z wełny merynosowej, wie, dlaczego jest ona tak pożądana. Brak swędzenia czy pieczenia – po prostu idealna na każdą porę roku. Ciepła zimą i chłodząca latem. Wynika to z włókien wypełnionych powietrzem w 80% do 85%. Zapewniają one izolację i oddychalność. Jedna owca merinosowa dostarcza rocznie od dwóch do czterech kilogramów wysokiej jakości wełny. W rzadkich przypadkach nawet dziesięć kg. Niestety tylko połowa ściętego runa nadaje się do przędzenia, a druga połowa składa się z brudu, potu, tłuszczu i resztek roślinnych. Ponieważ owce merinosowe mają tak duże znaczenie gospodarcze, surowiec i produkty z nich powstające są odpowiednio wysoko wyceniane. Około 130 euro za kilogram! Wartość, a tym samym także jakość i cena, rosną wraz z cieńszą strukturą włókna. Odpowiednią grubość mierzy się w mikronach (jedna tysięczna milimetra).

gruba: 24 do 25 mikronów
średnia: 22 do 23 mikronów
cienka: 19 do 21,9 mikrona
bardzo cienka: 17 do 18,9 mikrona
ultracienka: mniej niż 16,9 mikrona
Ponadto wełna merynosowa pomaga regulować wilgotność w upalne dni – włókna mogą wchłaniać do 30% własnej wagi wilgoci, na przykład potu, a następnie ją oddawać. Na szczęście wełna merynosowa nie śmierdzi. Zapachy z kuchni ani intensywne pocenie nie mają żadnego wpływu na przędzę, wystarczy krótkie przewietrzenie. Brud również spływa z wełny. Wełna chroni także przed promieniowaniem UV, podobnie jak krem przeciwsłoneczny o współczynniku 40+. Zmarszczki, mechacenie się czy powszechnie znane elektrostatyczne ładowanie nie mają żadnego wpływu na wełnę, a jej łatwopalność jest wykluczona. Strażacy chronią się nawet tymi ubraniami. Jak widzisz, wełna merynosowa ma wiele zalet. A przecież jeszcze nie wspominaliśmy o charakterystycznym dla merynosa połysku. 🙂

Ochrona zwierząt – ważny temat dotyczący owiec merynosowych

Metoda hodowli owiec merynosowych, zwana „mulesingiem”, jest często dyskutowana. Ta praktyka powoduje zwierzętom ogromny ból, dlatego ochrona zwierząt jest tak ważna. Podczas mulesingu usuwa się fragment skóry z ogona owcy. Zapobiega to zakażeniu larwami much, które powodują u zwierząt śmiertelną chorobę. Mulesing odbywa się bez znieczulenia i jest torturą. To nieustanna walka między dostawcami merynosów a obrońcami zwierząt. W Hansa-Farm® bardzo zależy nam na sprawiedliwym traktowaniu zwierząt. Uważamy, że „tylko wełna mulesing-free sprawia się na skórze dobrze i bez wyrzutów sumienia”. O tym pisaliśmy już w 2018 roku w artykule Baby Merinowolle mulesing free.